Een heel leuk boek, wel een beetje eng soms

Terwijl ik volop met het vervolg op De Zeepridder bezig ben, en op mooie dagen de zinnen er staccato uitstromen, en op grijze dagen de twijfel toeslaat, over kwesties als 'wie moet deze keer de schurk zijn?' en 'hoe zeg ik dit in eenlettergrepige woorden die niet saai zijn?', verwarm ik mijn hart aan dit vuurtje: kinderen van de Kinder- en Jeugdjury over De Zeepridder.

Heerlijk om eens zo'n lange zin te kunnen schrijven.

naar boven