Over

Kristien In-'t-Ven

Ik werd geboren tijdens een frisse herfstnacht in oktober. Kort voordien hadden er, wonderlijk genoeg, mensen op de maan gewandeld.  Algauw ontdekte ik dat er zich in ons huis een LP bevond met opnames van de eerste gesprekken tussen de maan en de aarde. De blauwe hoes ervan heeft mij mijn hele kindertijd doen dromen. Niet dat ik daarom zelf astronaut wilde worden. Het heelal was me net ietsje te groot en te donker.

Cowboy leek me daarentegen wel een interessant beroep. Al schietend en met mijn lasso zwaaiend galoppeerde ik door de straten van Rumst, het Wilde Westen van de Rupelstreek. Ook ontdekkingsreiziger leek me wel iets. De wereld afschuimen op zoek naar grote en kleine avonturen, zowel in het bos om de hoek als op de prairie en in het tropisch regenwoud. Het mooist van al leek me het opschrijven van al die avonturen.

Tussendoor waren er vraagstukken die me erg bezig hielden. Wanneer eindigt de tijd? Bestaat God nu echt of was dat gewoon een wolk in plaats van Zijn Baard? Hoeveel snoepjes zou ik kunnen kopen voor één Belgische frank? Waarom kan de hele wereld niet uit besneeuwde bergen en blokhutten bestaan?

Rond mijn elfde kreeg ik een schriftje, met een linnen kaft en roodomrande bladzijden. In de linkerkantlijn stond een groene streep. In dat schriftje schreef ik mijn eerste verhaal. Het ging over een wild meisje van een jaar of elf dat haar eigen paard had en verdacht veel leek op een personage uit Onder moeders vleugels, de klassieker van Louise May Alcott die ik slechts enkele tientallen keren las.
Andere heldinnen waren Calamity Jane, Pippi Langkous en, vooruit dan, Sissi. Ook Mark Twain en Jules Verne waren dierbare schrijvers. 

Een hele tijd later besloot ik de lotgevallen van een apotheker met liefdesverdriet op te schrijven. Het werd mijn eerste boek, voor lezers vanaf zeven jaar, met illustraties van Vincent Bal. Met hem ben ik voor het gemak dan ook maar getrouwd. Tegenwoordig schrijf ik vele soorten teksten en boeken. Verhalen voor kinderen, maar ook reisgidsen en reportages. Bloggen doe ik op www.dingenzoekers.be, over het ontdekken van België met kinderen. En in plaats van cowboy, ben ik indiaan geworden. Ugh!

Kristien In-'t-Ven

naar boven